Herşeyin giderek sayısallaştığı dünyamızda, görüntülerin de sayısallaşmasına şaşırmamak gerekir. Her gün, her yerde karşılaştığımız görüntü bombardımanın, yalnızca analog (geleneksel, kimyasal) yöntemlerle gerçekleştirilmesi herhalde mümkün olamazdı. Aslında hepimizin zaman zaman "keşke bu görüntü bombardımanı hiç yaşanmasaydı da, görüntülerin içeriği bu kadar boşalmasaydı" gibisinden yakınmaları oluyor. Evet, keşke görüntü elde etmek ve kullanmak bu kadar "ucuz" olmasaydı Ama "keşke" demek için artık çok geç! Günümüzde, görüntü oluşturmak ve bu görüntüleri istediğimiz ortamda kullanmak çok kolay ve oldukça ucuz. Artık yapılması gereken şey, her türlü çağdaş görüntü oluşturma malzemesini iyi tanımak, kullanmasını öğrenmek ve "içi dolu görüntüler" oluşturmaktır!

Burada sözü edilen "görüntü"ler yalnızca fotograf değil, resim, film, video, clip, clip-art ve hatta yazıdır. Bu görüntü türleri her ne kadar birbirinden farklı malzemeler olsalar da, sürekli aynı ortamları (kağıt, gazete, televizyon, sinema, duvar, billboard, v.b.) kullandıkları için kullanım yöntemleri benzerdir. Belki bu tür görüntülerin endüstriyel nitelikte olduğu iddia edilebilir ve "bunların sanatsal fotografla ne ilgisi var?" denilebilir. Ancak unutulmamalı ki, günümüzde sanatlar arasındaki sınırlar ortadan kalkmaktadır ve "hibrid" (melez) denilen türler oluşmaktadır. Fotograf-resim, fotograf-heykel, fotograf-sinema ve hatta fotograf-müzik (multivizyon, clip, v.b.) gibi karma alanlarda sanat eserleri üretilmektedir.

İşte, sanat alanındaki bu tür birlikte kullanım zorlamaları ve endüstriyel baskı teknolojilerinde yaşanan hızlı gelişme, fotografın her türlü yüzeye ve inanılmaz büyük boyutlarda basılabilmesini sağladı. Böylece fotograf, son derece yoğun olarak ve daha önce düşünülemeyecek çeşitlilikte ortamlarda (tekstil, cam, seramik, porselen, ağaç, metal, v.b.) kullanılmaya başlandı.

1980'lerin başında, baskı sektöründeki hız zorunluluğuyla birlikte fotografın bilgisayar ortamında kullanımı artmaya başladı ve bilgisayarların başdöndürücü gelişimine paralel olarak hızla yaygınlaştı. Özellikle basın sektörünün daha hızlı görüntü işlemeye olan ihtiyacı, bilgisayar sektörü tarafından gerek yazılım, gerekse donanım yönünden çok iyi desteklendi ve yaklaşık 10 yıl önce, bugün kullandığımız görüntü işleme programlarının ilk sürümleri piyasaya çıktı. Tabii yalnızca basın değil, fotograf sanatçıları, üniversite çevreleri ve belki de en çok Kodak firmasının katkılarıyla "dijital fotografi", çağımızın vazgeçilmez görüntü ortamlarından biri haline geldi. Diğer fotograf malzemesi üreticilerinin de yoğun olarak Ar-Ge çalışmalarına girişmesiyle birlikte dijital fotografi bugünkü yaygınlığına ulaştı.

Bu teknolojinin inanılmaz hızından özellikle basın fotografçıları yararlanıyorlar. Dijital fotograf makinalarıyla çektikleri fotografları, yanlarındaki dizüstü (notebook) bilgisayarlara birkaç dakika içinde aktarıp, cep telefonlarının PCMCIA kartları sayesinde, dünyanın neresinde olurlarsa olsunlar gazetelerinin merkezlerine birkaç dakika içinde aktarabiliyorlar. Bu işlemi yaparken eğer birkaç dakika daha zamanı varsa, fotografçı çektiği fotograf üzerinde bazı düzeltmeler de yapabilmekte ve böylece merkezdeki sayfa düzenini yapan arkadaşına yardımcı olabilmektedir. Bu işlemin maliyeti günümüzde çok yüksek olmakla birlikte, fiyatların hızla düştüğü bilgisayar dünyasında, birkaç yıl içinde dileyen herkes benzeri bir sisteme kavuşabilir. Son olarak, Kodak'ın piyasaya sürdüğü yeni bir dijital fotograf makinası, sahip olduğu minik sayısal işlemcisi sayesinde, doğrudan cep telefonuna bağlanabiliyor. Böylece, fotografçının yanında taşıması gereken malzeme miktarı önemli ölçüde azalıyor. Öyle görünüyor ki, çok yakın bir gelecekte, cep telefonu özellikleri de yüklenen dijital fotograf makinaları, başka bir araca gerek duymaksızın, dünyanın herhangi bir yerindeki bir bilgisayara görüntü ulaştırabilecekler.

Görüldüğü gibi, dijital fotografi özellikle zamandan kazandıran önemli bir gelişme. Ayrıca, geleneksel fotograf süreçlerinde ister istemez yaşanan kimyasal atıkların çevreye zarar vermesi gibi olumsuzluklar da dijital fotografide yaşanmıyor. Ayrıca, dijital fotografinin en önemli avantajı, görüntüye dilediğiniz gibi müdahale etme şansınızın olması. Görüntü işlemek için, fotografı dijital ortama aktarmak gerekir. Eğer dijital bir fotograf makinası kullanılıyorsa, ortada bir sorun yok demektir. Ancak geleneksel yöntemlerle oluşturulmuş bir fotografın da, dijital ortama aktarılması istenebilir. Bu durumda, tarayıcı (scanner) denilen araçlar yardımıyla görüntü bilgisayara aktarılabilir. İster dijital fotograf makinası kullanarak, ister tarayıcı aracılığıyla görüntüyü bilgisayar ortamına aktarmış olun, farketmez. Görüntüyü bir kez bilgisayara aktardıktan sonra, artık karşınızda sonsuz sayıda değişiklik yapabileceğiniz (ve eğer sonucu beğenmezseniz eski haline geri dönebileceğiniz) uçsuz bucaksız bir ortam var demektir.