Banyo işlemlerinin görüntüde yaratacağı etki üzerinde çalışan Grup F:64 1932 yılında Amerika’nın batı sahilinde kurulmuştur. Grubu kuran Ansel Adams, Imogen Cunningham, John Paul Edwards, Consuelo Kanaga, Willard Van Dyke, Sonya Noskowiak, Henry Swift ve Edward Weston dahil olmak üzere kısa sürede ünlerini uluslararası düzeye yayarak hatta diğer fotoğraf grupları ile bir mücadele içine girerek sergiler açtılar.

Alan derinliğinin yalın fotoğraftaki çok önemli bir yerinin olduğu kabul edilip; yumuşak, titrek ayrıntılar tamamen terkedilerek ve “dünyayı objektiften görüldüğü gibi ve teknik açıdan yetkin olarak görmek” şeklinde ifade ettikleri yaklaşımları ile “yalın fotoğraf” anlayışının yerleşmesine öncülük ederler ve giderek fikirlerini topluma kabul ettirmeyi başarırlar.

Aşağıdaki alıntı, Edward Weston’un bu konudaki yaklaşımını temsil eder niteliktedir.

“Yaratıcı bir anlatım olarak fotoğraf (veya nasıl tanımlıyorsanız) daha fazlasını görmeli. Görmenin yalın anlamı gerçeğin kaydıdır. Fotoğraf, gözün gördüğü gibi görmek pek değildir. Bizim görüşümüz iki göz iledir ve sürekliliği vardır. Ancak makine, anın sınırlandırılmış bir durumunu saptar. Ayrıca, görüşü çok değiştiren değişik odak uzaklıklarında objektifler kullanırız veya rengi aşırı düzeltebiliriz. Baskıda gerçeği yeniden değiştiririz, örneğin kontrastı asıl görünümüne göre arttıracak veya azaltacak kağıt kullanabiliriz. Bunların hepsi kabul edilebilir işlemlerdir, fakat sözlük anlamı ile görmek değildir. Belirli bir amaçla, bir nedenle görmektir… Bir ressam veya yontucu tarafından tasarlanmış kadar soyut olabilecek görüntü kameranın gerçekçi kaydı ile aktarılabilir, çünkü doğa büyük olasılıkla sanatçının düşleyebileceği her şeyi içerir ve akıl tarafından denetlenen makine, alışılmışın-bilinenin ötesine geçer… Kuramlardan uzak, yeni ve farklı yollardan yürüyen fotoğrafçıları yüreklendirin. Bırakın gözler içeriden dışarı yönelsin. Kendinizi “fotografik” kalmakla sınırlandırarak “fotografik resmi” tekrarlamayın.”

Edward Weston, 8 Kasım 1932 tarihli güncesinde ise şöyle diyor: “Birkaç hafta önce biz San Francisco’dayken Willard’in evinde, daha çok fotoğrafçılar için bir parti verilmişti. Bir araya gelip şarap ve fotoğraf muhabbetine katılanlar ben, Imogen, John Paul, Ansel, Sonya ve Willard idi. Başkaları da vardı ama yukarıda saydığım 6 kişi, gerçek fotoğrafa ilgi uyandırmak ve yeni yetenekleri cesaretlendirmek amacıyla bir grup kurduk. Henry Swift bize sonradan katıldı.” Grubun ismi ise, piktoryalizmin buğulu ve kasvetli havasına tepki olarak, film üzerinde netsiz hiçbir yer- bırakmayan en kısık diyafram açıklığından esinlenilmişti.

Yeni görüş açılarına ise açık olan grup, bilinenin aksine F/64 katı manifestolar yayınlamamış, hiçbir sınırlama getirmemiş ve grubun hiçbir zaman bir başkanı olmamış ve herhangi bir prosedüre bağlı kalmamıştır.

Türkiye’de Grup F:64 deyince akla ilk Ansel Adams gelir ve o grubun “manevi lideri”dir. Gruptakiler sadece fotoğraf üretmiş olup, her seferinde farklı 2-3 fotoğrafçıyı da yanlarına alarak sergiler açmışlardır. Birkaç yıl sonra da sessizce dağılan grup ve grup üyeleri kendi çalışmalarını devam ettirmişlerdir. Fotoğrafta gerçekçi tavrın yaygınlaşmasında büyük etkisi olan grup ne yazık ki uzun süre ayakta kalamamıştır.